4 Mayıs 2017 Perşembe

Ucube

Daha ne kadar dayanabilirim? Sürekli o güzel yüzüne bakıp gerçekteki düşüncelerimi dile getirememek kolay mı sanıyorsun? Yanından ayrıldığımda da aklımdaydın. Görüşmemizin üzerinden çok geçmemişti. Ve ben, uzun ağaçların arasında, rüzgarlı akşam vaktinde senden hızla uzaklaşmak için var gücümle koştum. Bana yetişmeni istemedim. Biliyordum bir derdinin olduğunu. Biliyordum ki yalnızdın ve konuşacak birine ihtiyacın vardı. Ama seni çaresiz görmeye dayanamıyorum ki! Acımasızım, nefret doluyum, sorunlarımı kendi çıkarlarım uğruna başkalarının yaşamlarının bir değeri yokmuş gibi çözebilirim. Evet, gerçekten böyle biriyim. Ancak sen gözlerimin içine yalvaran gözlerle bakarken yanında daha fazla kalamazdım. Çünkü seni öyle görmeye dayanamadım. Dayanamayacağım. Kapıyı çarpıp çıktıktan sonra suretin gözlerime değdi. Kalbimde nefesi kesilmiş narin bir ceylan taşıyormuş gibi soludum. Boşvermişlik, kalp ağrısı, tamamlanamayan hayallerin hüznü ile geçip gittim. Umarım şimdi varlığım senin için anlam bulabilir. Sana tüm sevgimi sunmuşken sevilmemek, var olmasını istemediğim bir ucube artık.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder